"Anladım ki sonra dünyada dertsiz baş yok. Dünya dediğin bir çilehane. Herkesin imtihanı türlü türlü. Bir bakıyorsun, senin düşlediğin hayatı yaşadığını zannettiğin insanların hiç tahmin etmediğin, ben olsam dayanamazdım dediğin acıları var. İnsan sadece kendi imtihanını büyütüyor gözünde, en dayanılmazı benimki zannediyor. Oysa Allah öyle yaratmış ki kulunu, her acıyla birlikte insanın acıya katlanma kapasitesi de artıyor nihayetinde."
"Allah der ki, "Onsuz yaşayamam" deme, seni onsuz da yaşatırım.
Ve mevsim geçer, gölge veren ağaçların dalları kurur, sabır taşar,
Canından saydığın yar bile bir gün el olur, aklın şaşar.
Dostun düşmana dönüşür, düşman kalkar dost olur, öyle garip bir dünya Olmaz dediğin ne varsa hepsi olur. "Düşmem" dersin düşersin, "Şaşmam" dersin şaşarsın. En garibi de budur ya "Öldüm" der, yine de yaşarsın."
Mevlana