Ailenizle,dostlarınızla yaşayın.Yaşayın ki,ömrünüz dolu dolu geçsin,renkli anılarla bezensin,binbir güzel deneyimle zenginleşsin ve ölürken de elinizi tutacak birileri olsun...’’
Hayat bazen öldürmüyordu da süründürüyordu insanı. Belki de kendisine daha çok tutunmamız için yapıyordu bunu. Zamanın merhemi gecikebiliyordu zamanın içinde.Fakat ne yazık ki zamanın ilacı zamanın içinden başka bir yerde değildi.