Gamze D
@DKGamze
Disce quasi semper victurus vive quasi cras moriturus
open.spotify.com/show/7dTMZKEIAK...
Lisansüstü
30 Ekim
74 okur puanı
Aralık 2021 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Hikayeler boyunca ‘kilitler’ insanın korkularını, bastırdığı gerçekleri ve yüzleşmekten kaçtığı taraflarını simgeliyor. Travmaların, bastırılmış duyguların ve içsel çatışmaların insanın hayatını nasıl şekillendirdiğini anlatıyor. Yazarın ilk kitabıymış ama her bir hikaye psikolojik derinliğiyle içinize işliyor. Çok güzeldi. Ama beni en çok etkileyen öykü “Denizkızı” oldu. Okuyunuz
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
''Anneyle oğul ve anneyle kız arasındaki ilişki farklı çünkü anne, kız çocuğunun gelecekteki kendini, kız çocuğuysa annenin kaybettiği benliğini gördüğü bir aynadır-annem, beni, neler kaybettiğini bilmek istemediği için mi görmüyor acaba?''
Miras ve Postane Günlükleri ile tanıdığımız, çözülemeyen aile sorunlarını merkeze alan kurgularıyla hepimizin çok sevdiği Vigdis Hjorth'tan ''Annem Öldü Mü'' kitabı dilimize henüz Nisan ayında çevrildi ve hemen okumayı tercih ettim. Hjorth'un kaleminin bizi bu denli derinden etkilemesinin sebebi hissettiğimiz, derinlerde düşündüğümüz ama bir bütün olarak kabul etmek istemediğimiz, mevzu bahis ailemizse dillendirmekten çekindiğimiz konuları sayfalarca anlatması, hepimizin o sayfalarda kendi öyküsünden bir parça yakalaması diye düşünüyorum.
Miras kitabında olduğu gibi aile bağları ve hesaplaşmaları konusunda benzer söylemlerin sayfalarca tekrarlandığı bir anlatı mevcut, evet. Fakat bu kitapta da çoğu sayfada yazarın kurgunun dışına çıkarak yine kurguyla bağlantılı konularda bilinç akışıyla yazdığını hissettim. Hassas konularda konuşmaya başladığımızda kendi düşüncemiz olup olmadığına emin olmadığımız, bunu ben mi söyledim, sorgulaması yaşadığımız anlar olur ya; o kapı bir kere açıldığında içimizdeki bütün balonları serbest bırakırız, yazar bana bunu hissettiriyor tekrarlayan sayfalarda.
Bastırılmış -terbiye edilmiş- bir çocukluktan sonra tercihleri için genç yaşta ailesinden ayrılan, sonrasında dışlanan ve otuz yıl boyunca o resmin dışında kalan ana karakterimiz Johanna'nın 50 yaşında büyüdüğü ve ailesinin yaşadığı kente geri dönüşüyle başlıyor hikaye. Geri dönmesiyle bilincine çıkan hatıralar annesiyle iletişime geçmek için adeta bir kaçma-kovalamaca oyununa sıkıştırıyor onu. Cevaplanmamış soruları, tamamlanmamış hikayeleri orada
Birkaç senedir defalarca okumaya çalıştığım yarım bıraktığım yeniden başladığım bir kitap. Popülaritesi yoğun olan kişisel gelişim kitaplarını, hatta rezonans kanunu minvalindeki kişisel gelişim kitaplarını okumayı sevmesem de kendimi zorlayarak tekrar okumaya çalıştım. Vakit kaybı olarak görüyorum, evet bir emek var kitapta ama kitaptan beklentinizin entelektüel bakış açınızın ne olduğu çerçevesinde değişmekle birlikte genel anlamda vakit kaybı diyebilirim. Artık okumaya çaba harcamayacağım rafın en üstüne kaldırdım yarım bıraktım
Bir toplantı öncesi kitapçıda öylesine gezerken denk geldim, ismi ilgimi çekti, içindekilere üç-dört saniye baktığımda derhal alıp kısıtlı zamanımda on dakika da olsa okumaya başladım. Modern Çağa kadar kabul edilen tek bilim kadını ve din kisvesi altında bilimi suçlu göstererek vahşice katledilen ilk bilim insanı Hypatia ile başlıyor, canım Suat Derviş’ten Mihri Hatun’a Victoria’dan Lucia Joyce’a; Füruğ Ferruhzad, Lou Andreas-Salome, Kara Fatma, Wu Zetian, Ulrike Meinhof da dahil olmak üzere tam 30 kadının hayatını anlatıyor. Tarih kadınları anlatmayı sevmez, anlatırsa da erkeğin gölgesinden öte taşımaz, mutlaka ya güzellik ya da çirkinlik(!) gibi fiziksel özelliklerini ballandıra ballandıra anlatarak yazar; kadının aklından cesaretinden bahsetmez; kadının kadına örnek olmasını istemez. Kadın ya cadıdır ya fahişe ya erkekleri ayartmak için gelmiştir ya da başkaldırdığı için şeytanlaştırılmış bir varlık.. Bu nedenle belki adını ilk kez duyduğunuz, belki yazdığım sebeplerle yanlış ve eksik tanıdığınız, günümüze büyük dokunuşlar bırakan kadınları tanımak, anlamak için başvurulması gereken bir kitap… Hayretle, acıyla, mutlulukla okudum. Herkese tavsiye ediyorum
Nietzsche’nin Felsefesi ve Salome’nin Erotik’iFriedrich Nietzsche
İçinde uykuda olan yaratıcılığı keşfetmek ve gün yüzüne çıkarmak için gereken yolu acıda buldu. Çok yönlü felsefesi, müzisyen özelliği, şairliği, küçük yaşlarda başlayan ve yakarışlarla sevgilerle biten duaların ardından din meselesinin onun için belki de bir nefrete dönüştüğü söylemleri sayesinde kendisinin de öngördüğü üzere adı, yaşamından daha uzun ömürlü olmuştur. Otoritesine duyulan inanç, insanların bu otoritenin kitabını utanıp sıkılmadan eski bir klasik gibi yorumlama kudretine eriştirmiştir, ki bunun için asırlar da geçmemiştir…
Tarihe adını yazdırmış kadınlar arasında en ilgimi çeken, kimilerine göre femme fatale kimilerine göre “trafiğin akışını durduran” ilk kadın psikanalistlerden olan ve adı günümüze kadar ulaşan entelektüel camianın pek çok ismiyle tanışmış, edebi/cinsel/insani ilişkiler kurmuş bir kadın Salome.. Söylenene göre Freud, kızı Anna’nın psikanalizine devam etmekte zorlanınca bir mektup yazarak Salome’den buna devam etmesini rica etmiş, devamında neler olmuş bilemiyorum tabi. Salome bu kitapta da zihinsel ilişki boyutunda kalmak istediği Nietzsche’nin bir nevi psikanalizini yapmış. Nietzsche için Salome aşk ilişkisi yaşamak istediği bir kadınken Salome için bu yalnızca “zihinsel” bir ilişki boyutunda kalabilmiş.
Nietzsche hakkında biyografik bilgilere yer verse de eserlerine genel bir bakış, felsefesinin başlangıcı ve değişimi, Wagner ve Schopenhauer’ın bıraktığı etkiler ile bu etkilerin onu dönüştürmesi, ruhundaki dekadansların sağladığı yaratıcılıklar gibi neredeyse her konuda bir aydınlanma, Nietzsche’yi bilenler için felsefesini pekiştirme bilmeyenler için ise bir giriş kitabı olabilir.
Kitabın sonunda ise yaşadığı eril çağda adından sıkça söz ettirmeyi başarabilmiş Salome’nin kadın cinselliği üzerine ilk yazı olması sebebiyle önemli