Kimseler görmedi Ömür hanım, bu dünyadan ben geçtim.
İçimde umudun kırk kilitli sandıkları, elimde bir avuç düş ölüsü yüreğim -içinde senin ve benim ağırlığım- benim olmayan bir garip gülümsemeyle yüzümde, incelik adına, ben geçtim...Yerini bulmamış bir içtenlik, yanılmış bir saygı ve bir hüzün eğrisi olarak ilişkilerin gergefinde, ördüm ömrümün dokusunu ilmek ilmek. Beni cam kırıklarıyla anımsasın insanlar, savrulan bir yaprak hüznü ve dağınıklığı ile... Yükümü yanlış bedestanlara çözdüm.
Hayatta bazı cümleler vardır feyza. Kurulmaması gereken cümleler. Duyduktan sonra kulağından gitmeyen cümleler. Tekrar tekrar her seferinde dönüp duruyor insanın beyninde. Duyduğun için değil demek ki bir süredir bunu düşünüyormuș dediğin için insanın canını yakıyor. O böyle düşünüyormuş ama benim haberim yokmuş.."
Siyam - Kış Güneşi
"Yok oğlum yok" dedi. Mümkünü yok. Senin aklın ermez daha bu işlere. Kayıran adamın olmadan ilerleyemezsin. Hükümet işi bu. Muhakkak bir elinden tutanın olacak. Değilse başa çıkamazsın."
"Çıkarım baba. Korkma sen. Kendini üzme. İnsan doğru olduktan sonra, değerli olduktan sonra hakkını tırnakları ile koparır alır hakkım olmayanın zaten istemem. Köy öğretmeni olacağım ben. Bunun için okuyorum."
Faydasız ve boş olduğunu bile bile, bazen şimdi bile düşler kurarım... Ama nerde...
Bakarım hepsi ters çıkar. Onun için HEP KIRILA KIRILA YAŞARIM BEN. ALIŞTIM BÖYLESİNE...