yerler, mevsimler, mekanlar ve hatta insanlar değişiyor ama kelimeler aynı.
çiğ.
sözün başı, sonu hep "ben"
yerle gök arasında bir karartıdan "dev"e dönüşüyor
dev o kadar büyük ki sanıyor hatrına dönüyor dünya
susuyor, baş sallıyoruz
sadece
zaman geçsin diye bekliyoruz