Dalaho

Dalaho
@Dalaho
Eğer güzel gözlerin olmasını istiyorsan, İnsanlara iyilikle bak. İnce bir bedense isteğin, Ekmeğini açlarla bölüş. Ve güzel dudaklara sahip olmak için, Sadece güzel sözler söyle. (Audrey Hepburn)
Roja Bavan a hemû bavên fedekar, pîroz dikim
Roja Bavan a hemû bavên fedekar, pîroz dikim Tüm fedakar babaların babalar gününü kutluyorum.
Reklam
Anatomiya diyalîzekî:Li Golgotayê jiyan
Wek her roj zingilê seata dijîtal di wextê xwe de lê da.Seat 6 ê sibê ye û heval razayî ne.Ji bo her du heval şiyar nebin,bi lezgînî min alarma seatê girt.A rast ez negrim jî wê alarm ji ber xwe ve were girtin.Piştî ez şiyarbûm şûnde dîsa jî hevalek ji ber dengê wê mêratê şiyar bû.Hevalê din hê di xewde ye.Seat 6 ê sibêye,lê ji ber ku havîne zereqên rojê dinya ronî kiriye.Zû Ka cilên xwe li xwe dikim.Xwe bera jêr didim.Şûşên lîmonatayê yên ku min jî êvarê ve xistibûm cemedaka sarincê ji bo hinek bihelin min ji sarincê derxist û danî ser masê. Piştî ser çav şûştin û pêdiviyên xwe diqedînim ,îskanek ava fêkiyan ya cemidî vedixum.Havîn, zivistan her tim ava cemidî vedixum encax kelewaja tîna min dişkê.Dûre îskanek biçûk dîsa ava cemidî vedixûm û şûşa limonatayê ya din jî bi xwe rê dibim nexweşxanê.Her rojên ez diçim diyalîzê şûşeyek limonata bi xwe re dibim,ji ya din jî îskanek tije jê vedixwum.Ev avên fêkiyan yên roja diyalîzê ne .Heftê sê rojan diçim diyalîzê,rojên naçim diyalizê jî çay jî di nav de bi tevahî du îskanê mezin av û tiştên avî vedixwim.Şorbe,xwarinên bi av ne vedixwim,ne jî dixwim.Çiqas av û tîştên bi av hinndik bixwim û vexwim ewqas baş e.Di nav van sê salan de min bi zehmetî dengeyek nûh bi xwe rê avakiriye.Dengeyek laş heye û heta ji destê min tê ez vê ritmê didomînim.Vê dîsîplîna xwarin û vexwarinê bi awayek micid dişopînim.Ji bo vê jî her roj bi kêf û coş şiyar dibim û dest bi rojê dikim. Derdora seat 7:15 an weke her car dîsa derî vebû.Her rojên duşem ,çarsem û în ê di vê seatê de ji bo nexweşxaneyê du paraga(gardiyana wisa binav dikim) tên min dibin.Îro paragayê Pirzikpir hatibû.Çawa derî vekir ,yekser dest bi axavtinê kir.Ev paraga kengî min dibîne behsa pîrika xwe dike.Pîrika wî jî bi nexweşiya gurçikan dikeve.Du- sê mehan
21)Rînga me gihîşt kampusê.Di vegerê de rîng destpêkê diçe L-1 ê.Dure L-2 û herî dawiyê tê Y-2 yan.Me xatirê xwe jî hev xwest.Hatina girtîgehê re gardiyana ez xistin şaneya rawestandinê .Di ser ewqas tişt û westandinê re êdî dora sekinandina li şanê yê.Ev jî cureyek îşkenceyek din e.Lê ez van tişta zêde ji xwe re nakim derd.Derdora seat yek,yek û nîvan têm odê .Niha heval jî li benda min in.Deriyê menzelê vebû.Weke min tehmîn kirî heval li benda min bûn,xwarin amede kirine.Heval xêrhatina min dikin,lê çavên min diçin ser xwarinê.Berê xwarinê ji hevalan dipirsim,piştre bersivê didim hevalan.Li ser vê em bi hev re dikenin.Pîştî xwarina firavînê,êdî ez pirsên hevalan bi hêsanî û bi seriyek biêş dibersivînim.Heval jî wekî her roj dipirsim:"Ê heval te îro çi jiya,çend kîlo ji te girtin" û hwd.Bi hevokên nîvco be jî,pirsên hevalan dibersivînim.Di nav axavtinê de dema behsa qijîk-kevok û bêûxiriyê dikim,hevalek dibêje "Na ev pêşdaraziye.Pêşdarazî tasarufeke ji fikirandinê ye". Li ser vê gotinê jî em bi hev re dikenin û şa dibin.Piştî vê sohbetê ez berê xwe didim qata jor.Ji bêhaliyê her kêlî laşê min girantir dibe.Dema serê xwe datînim ser balgiyê cih de dikevim xewa felekê!Heta xwarina êvarê dirazêm.Piştî xwarinê em diaxivin û du re jî konser...Ji ber rojên diyalîzê,ji serê sibê heya êvarê pir kêm diaxivin û têkilî çenabin,ez jî êvarê heyfa wê ji stranan derdixînim.Bi vî awayî eêşa serê xwe jî bîr dikim.Heval jî bi vê rewşê dizanin,ew jî tevlî min dibim û êdî qoroya me ava dibe. Ya rast rêya Golgota pir zehmet e.Lê weke tê gotin"Tiştê mirov nekûje,mirov bihêz dikin"Mesela min jî ev e.Her çend faşizim pergalek hov be jî û em êşa wê dikêşînin jî,lê ti carî naxwazim bi rûyek çilmisî gav biavêjim odê.Ti tişt û ti zilm nikare eşq û şahiya dilê me biçilmîsîne.Wek Ra
Alıntı
20)Serhemşîre ji bo ku min bigihîne rontgenê cihê derziyan zû bant kir.Piştî ev kar qediyan ez jî ser nivînan rabûm.Min pêlavên xwe xistin lingê xwe û ber bi qantarê ve çûm.Kîloyê xwe wezand.Kîloyê min şestî dertê.Ango ti pirsgirêk tûne ye.Berî kîloyê li tansiyona min jî nêrîbûn.Tansiyona min daketibû 10/6 an.Lê rewşa min baş xuya dikir.Leşkeran weke her carê dîsa destê min kelepçe kirin.Di wê keliyê de leşkere ku li kêleka min runiştibû got;"ji milê te xwîn diherike".Ji bo vê min ,gazî serleşker kir.Kelepçeya destê min vekirin.Min careke din destê xwe danî ser cihê pansuman kirî.Lê heta kelepçe hate vekirin korîdor di nav xwînê de ma.Ji bo wê serhemşîre destê min dubare pansuman kir.Di vê navberê de bîst deqîqe derbas bibûn.Piştî vê teşqaleyê em berbi cihê rontgenê ve çûn.Lê vê carê jî di ceribandina ewil de cîhaza rontgenê fîlmê min nekêşand.Tu nabe cîhaz xêra bûye.Piştî hin karên teknîkî di dawiyê de rontgen hate kêşandin.Êdî wextê vegera girtîgehê bû.Di rê de leşkerek Kurd got;"Keko îro her tiştê te berovajî çû". Min lê nêrî û keniya.Lê min ti tiştek negot.Di rîngê de nexweşên adlî li rewşa min pirsîn.Piştî min bersiva wan da,min jî rewşa wan pirsî.Girtiyên adlî di navbera xwe de li ser ' efu' yê diaxivîn.Di her çûyin û hatinê de , teqez li ser vê mijarê niqaş dikin.Em di şaneyên cuda de ne.Lê dengê wan tê min.Tevî dizanin tiştek jê dernakeve jî...Lê dîsa xwe bi vê mijarê ve mijûl dikin.Ez jî bêdeng li wan guhdarî dikim...
Alıntı
19)Li odeya lê dimînim pacekî heye .Dema perde ne li ber pacê bin,dervê pir xweş xuya dike.Li hemberî pacê çend apartman û ezman bi hevre senfoniyek ava dikin.Carna bi dengê qaqilbaza çavên min jî ser TV.yê diçe ser pacê.Îro jî wisa bû.Ji ber behr nêzike, qaqilbaz her tim li ser apartmanan re difirin.Li kêleka pacê çend încane jî hene.Hin gul in,hin jî nebatê din in.Lê navê wan hemûyan nizamın.Îro di nav încanan de min kevokek dît.Di nav încaneyê de ji xwe re hêlînek çêkiriye.Pêşî min digot qey qîjik e.Lewre rengê wê pir reş bû.Lê pişt re min fêm kir ku kevok e.Li gorî hin baweriyan qîjik dîtin ne baş e!Bi dîtina qîjik- kevokê re ev bawerî hat bîra min.Ji xwe jî serê sibê ve ti tişt li gorî dilê min pêk nedihat.Li odê klîmayek biling heye.Leşkeran ji vê klîmayê fêm nedikirin.Ji ber ku bi eyara wê lêyîstîbûn,li şûna hewaya hênik,klîmayê hewaya germ dida derve.Dawiyê de li ser gotina min ev jî hat girtin.Lê ji ber hewa pir germ bû alerjiya min destpê kir.Tişta herî zehmet jî min ne dikarî ti tiştekî bikim.Destê min yek bi cîhazê ve ,yê din bi ranzê ve hatiye girêdan.Bi destê xwe yê ranzê ve girêdayî min hewl da ku laşê xwe bixurînim,lê min nekarî.Bijîşkan hê ev nexweşiya min a alerjiyê ne pêytandine.Hêdî hêdî wextê qedandina diyalîzê bû.Serhemşîre ji bo min ji cîhaza diyalîzê derbixîne hat odê.Hemşîre çawa ket hundir min jê re got;" her tu karîbî kelepceyê bidî vekirin dê baş be". Li ser daxwaza min, hemşîreyê kelepçe da vekirin.Ez hinek rihet bûm û bi ser xwe ve hatim.Dure hemşîreyê her du derziyên kelebekê yên milê min jê derxistin û destê min pansuman kir.Ji bo ku xwîn bisekine min bi destê xwe yê rastê bi cihê derziyan girt.Weke min li jor jî anîbû ziman,ji bo xwîn bê kêşandin û paqij kirin du derziyan di milê min re dikin.Her çend zehmet be jî lê mecbûrî
Alıntı
Reklam