Bazı insanlar bir cümle okur, sonra o cümleyi unutur.
Bazıları o cümleyi hayatına katar.
Bazıları hem hayatına katar, hem neden böyle demişler ki diye düşünür.
Bazıları bir cümle duyar sadece, okumak nedir bilmez. O cümleyi hayatına katar. Bazıları bir cümle okur ve o cümleyi sağa çeker, sola çeker, gerekirse tersten okur. Sırf o cümlenin uğruna birkaç paragraf yazar. Sonra o adam farklılaşır.
Düşünmeyi öğrenir ve hayatına kendi cümlelerini katar.
Onun yanından mutlu ayrılabiliyorsan, onunla geçirdiğin zaman sana mutluluk vermişse... ferahlamışsan, hafiflemişsen, ya da doymuşluk hissi yaşıyorsan, özetle seni huzurlu kılmışsa, o iyi bir dost demektir.''