-Sen mutlu bir insansın Klaus.
-Evet çok mutlu.
-Sizin de bir aileniz vardır herhalde.
-Hayır,hep yalnız yaşadım.
-Neden?
-Bilmiyorum,belki kimse bana sevmeyi öğretmedi...
...şuna inanıyorum ki insanlar dünyaya en azından bir kitap yazabilmek için gelmiştir,başka bir şey için değil.İster sıradan ister çok özel olsun,önemi yok,yazmayan kişi yitik insandır, iz bırakmadan gelip geçer.