Nedir aslında insanı gerçekten insan yapan? Okuduğu bölümü mü, mesleği mi, ne kadar kazandığımı, kılık kıyafeti mi, boyu, kilosu mu? Kimdir asıl insan, kendimizi ne kadar tanıyoruz? Kendimizi ne kadar tanımak istiyoruz? Bir kitap herkese kendini anlatıyor olabilir mi? Nasıl olabilir ki? Hiçbir insan birbirine benzemiyor.(!)
Gerçekten de öyle mi sizce de? Nefis denen şey hepimizde yok mu?
Ya arzular, istekler?
Bencillik, cimrilik, nefret; sevgi, cömertlik, fedakarlık.
Bunlar her insanda yok mu?
Hiç anlaşamayacağımızı düşündüğümüz hatta tanımak dahi istemeyeceğimiz bir insanla ortak bir yönümüzü gördüğümüzde bu kadar da şaşırmalı mıyız gerçekten?
Altını çizerek notlar alarak okuyacağınız,tek kelimeyle harika bir eser.
Siz hiç gündüzü olmayan gece gördünüz mü? Nefsin bir diğer anlamı ise"almanın","verme" olmadan anlamli olamayacağı ve rahatlamanın sadece bu ikisi bir araya geldiğinde mümkün olabileceği gerçeğidir.Çagimizda, narsist medeniyetin ve insanın temel sorunu, almaktan ötürü vermeyi unutmuş olması ve bu nedenle çatlayacak kadar sıkılmasıdır.
Güzeli anlamayan insana , gül bahçesi verilse onu tarumar eder. Bülbül emanet edilse onu perişan eder.Kabahat Yusuf'un güzelliğinde değil, güzelliği sebebiyle ona zulmedenlerdedir..