Hülya KADIOĞLU
@Daydream35
Kitap okuyup instagramda ve burada yorumluyorum. Kitabınızı tanıtmak için iletişime geçebilirsiniz.
Kimya mühendisi
Üniversite
78 okur puanı
Kasım 2024 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Yokuştaki EvAlıntı
Kirayı denkleştiremediğimiz için kapının önüne konmaya ramak kala evi boşalttık . Burası evlenip oturduğumuz ilk ev. Bazen acı, bazen tatlı ama çoğunlukla acı anılarımıza şahitlik etmis bir yuvaydı. Yuvayı dişi kuş yaparmıs. Ben yapamadım. Hayat müşterekmiş. Kazancım ortak, borçlar şahsıma aitti. Gelir vardı elbet ancak gider nereye alıp başını gidiyordu? Üç kuruşun hesabını yapıp işten eve yürüyerek gidip geliyordum. O ise altında araba sanki her zaman beni işe birakıyormus gibi "Çok geç kaldım, sen kendin gidersin, değil mi?" diyerek çıkıp giderdi. Ay sonu gelmeden sıkıntılar baslar; telefon faturamı ödeyemediğim için devamlı , kesilir, öğle arasındaki yemek güzel olmasa da dışarıdan söyleyemezdim . Aç biilaç çalışıp dururdum. Ne için? Biraz tasarruf...
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Dokuzuncu Kayıttan NotlarAlıntı
Başıyla onayladı. Korcan'ın bakışları ve tavırlarında tam çözemediğim bir șeyler vardı. Yorgunluktan mı , kalabalığın yarattığı karmaşadan mı, yoksa karısıyla aramda olanlardan şüphelendiğinden mi bilemiyorum ama her zamanki hali yoktu. Her saat başı ben tepeye çıkıp telefonumu kontrol etmeye ve Zeynep'le iletişim hâlinde kalmaya devam ettim. Sinyal bozucuyu da gelir gelmez kurmuştum. Zaten işçiler ve teknisyenler o denli yoğundu ki telefonlarına bakabilecekleri bir boşluk bile bulamazlardı.
Yolculuk Yeni Başlıyor
Taburcu oldum. Oda arkadaşlarımla vedalaştım. Beyzaya sımsıkı sarılıp iyi olacağız diye fısıldadım kulağına. Yolun açık olsun deyip uğurladılar beni. İyi ki ardımdan su dökmediler. ○ gün odaya gelen hemşire orada olsa kesin yine çıldırırdı.
Hayat benim için yeniden başlıyordu. İkinci durağım İzmir'de bulunan Kaya Termal Otel oldu, annemle konaklayacak, fizik tedavi görecektim. Böyle düşünülmüştü . Belli bir süre orada kaldık. Tüm çalışanları güler yüzlü ve ilgiliydi.
Otelin dağlara bakan terasına her gün çıkar , gözlerimi kapatıp oksijeni derin derin ciğerlerime çekerdim. Bir gün omzumda bir el hissettim, başımı çevirdiğimde sevgili ağabeyim, çok kıymetli yazar, gazeteci Sunay Akın'ı gördüm. Bir an geçmişe gittim. Altı yıl önce İstanbul'da öğrenciyken Oyuncak Müzesi`ne gitmiştim, tanışıp sohbet etmiştik. Şimdi hayatın başka bir evresinde karşılaşmak oldukça duygulandırdı beni. Birer kahve söyledik ve yıllar önce kaldığımız yerden sohbet etmeye başladık, Ayrılırken bana "Sen üçüncü kattan düşmedin Ece, hayatın tam da içine düştün," dedi.
Dikey Seraların ihtişamı
Dikey seralar içerisinde yetişen ürünler göz alıcıydı. At çiftliğinde ise özel türden renkli atlar vardı . Loran ve Solyeman bu ihtişamı hayretle izliyorlardı. Sulama ve bakımları kontrol eden drone robotlarının, ürünleri taşıyan robotların hepsi yüksek teknolojiydi. Soridon seraları Elora seralarına kıyasla çok daha zengindi. Açık hava serası ile kapalı sera bölümleri farklıydı. , Kapalı serada yapay ışık ve çiçeklerin döllenmesini destekleyici robot arılar bile vardı . Dikkatle dinlendiğinde kanat sesleri duyulabiliyordu ve bu sese eşlik eden yeni biçilmiş çimen kokusu vardı. Ortamın ısısı insanı güvende hissettiriyordu.
Farklısın ama aynısın
Yavaşça yaklaştı ve onun yanına oturdu. Tabaktaki elmaları Mina'nın önüne koydu. "Bugün seninle burada konuşalım mı , Mina'm?" dedi.
Mina başını hafifçe eğdi. Bu onun "Evet." demesiydi.
Babaanne sessizce bir taşın üzerine oturdu. Elinden bir dilim elmayı aldı.
"Bak Mina'm... Elmanın her dilimi farklı.. Ama hepsi aynı elmanın içinden. Tıpkı senin gibi. Diğerlerinden farklı olabilirsin. Ama aynı sevginin içindesin. Bugün sana Allah'ın El-Ve-liyy ismini anlatacağım. Bu; yakın olan, dost olan, hiç terk etmeyen demektir."
Mina toprağa çizdiği halkalara baktı. Sonra ortadaki bir halkanın içine küçük bir kalp çizdi. Fısıltıyla mırıldandi: "Ben... Yalnız ... Değilim."
