Yavaşça yaklaştı ve onun yanına oturdu. Tabaktaki elmaları Mina'nın önüne koydu. "Bugün seninle burada konuşalım mı , Mina'm?" dedi.
Mina başını hafifçe eğdi. Bu onun "Evet." demesiydi.
Babaanne sessizce bir taşın üzerine oturdu. Elinden bir dilim elmayı aldı.
"Bak Mina'm... Elmanın her dilimi farklı.. Ama hepsi aynı elmanın içinden. Tıpkı senin gibi. Diğerlerinden farklı olabilirsin. Ama aynı sevginin içindesin. Bugün sana Allah'ın El-Ve-liyy ismini anlatacağım. Bu; yakın olan, dost olan, hiç terk etmeyen demektir."
Mina toprağa çizdiği halkalara baktı. Sonra ortadaki bir halkanın içine küçük bir kalp çizdi. Fısıltıyla mırıldandi: "Ben... Yalnız ... Değilim."