Televizyon zaten hızlanan dünyamızı daha da hızlandırıyor. Gündemler, şöhretler, önemli olaylar parlıyor ve sönüyor. Bu yüzden de belli bir silsile içinde düşünmemizi imkânsızlaştırıyor. Yani televizyonda düşünceye yer yok. "Vakit nakittir" sözünün en mücessem hâlidir televizyon. Her dakika paraya tekabül eder. O yüzden uzun uzun konuşmaya değil, sloganik cümlelere ihtiyaç vardır. Dura düşüne konuşmak televizyonun formatına uymaz.
Değişimin hızı içinde, 7/24 daima açık olan sonsuz bir ayartı ve cazibe kafeteryasından nemalanma iştahı içindeki günümüz insanı, görünenin parlak ışığı altında görme yetisini kaybettiğini fark etmiyor bile.