Hani bir an olur ya, içine kapanırsın,nefes alamaz gibi olup hayattan hiç zevk alamaz olursun ya, işte o an etrafına bakarsın,ama yanı başında kimsen olmaz.Herkes senden kaçmış,bencil ve duygusuz olmuşlar.O an anlarsın ki gerçekten de "Düşenin Dostu Olmaz"mış...
