Damia

Damia
@Deliriu_m
Hayat, insanı en çok kestirilemez oluşuyla yoruyor.
Kimya mühendisliği
İstanbul, 10 Ekim 2001
14 okur puanı
Ekim 2020 tarihinde katıldı
Çünkü insanların bir derdi olduğunda aradıkları ilk hatta tek şey, güvendikleri birine içlerini dökmektir. İçinden geldiği gibi, adeta bir psikolog koltuğunda anlatırcasına... Dertleşmek, çene çalmak kısaca sohbet etmektir. İstedikleri akıl almak ya da çözüm önerisi değil “Deşarj” olmaktır. Oysa bizler genlde, “Gel bir de iyi tarafından bak...” ya da “Senden kötüleri de var,” hatta “Komşumun başına gelenleri bir anlatsam, dudağın uçuklar,” gibi mukayeseli, akıl veren, yol gösteren cümleler ve yanıtlarla katılırız anlattıklarına. Bu davranışımızla da hata yaparız. Oysaki dert yananın bizden beklediği, dikkatle dinlenilmesi, karşısındakinin dost sıcaklığını hissetmesi, kendine hak verilmesidir.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Her hastalık evvela ruhta başlayıp sonra da vücuda sirayet etmiş bir isyandır. Peyami Safa
Geçmiş deneyimlerden çıkardığımız derslere bazen öyle sıkıca tutunuruz ki, yeni olasılık ve çözümler gözümüzün önünde durduğu halde onları göremez oluruz.
Kalabalıklar içinde kendinizi yalnız hissettiğiniz zamanlar mutlaka olmuştur. Özellikle de büyük bir şehirde ya da İstanbul gibi bir metropolde yaşıyorsanız… Peki, zaman zaman ‘Keşke biraz yalnız kalabilsem!’ dediğiniz anlar? Paylaşılamayan yalnızlıklar? Yalnız kalmanın verdiği o özgürleştirici ve rahatlatıcı muhteşem his? Sosyalleşemeden duramadığımız, başkalarına ihtiyaç duyduğumuzda hissettiğimiz yalnızlık hissi ile yalnız kalma ihtiyacı arasındaki farklılık nereden geliyor hiç düşünmüş müydünüz? ‘Keşke yanımda biri olsaydı!’ cümlesinin ifade ettiği yalnızlık hissiyle ‘Keşke biraz yalnız kalabilsem!’ cümlesindeki yalnızlık ihtiyacını birbirinden ayırabilmek ve anlamlandırabilmek için önce yalnızlığın ne olduğunu ayırt etmemiz gerekir.
Kendinize sarılmayı öğrenin!
Dokunmak, hatta kendi dokunuşunuz bile, vücudunuzdaki kortizol (stress hormonu) seviyesini düşürür ve rahatlamaya yardımcı olur. (Asadollahi, Jabraeili, Mahallei, Jafarabadi, & Ebrahimi, 2016). O yüzden, kendinize sarılmak, bu rahatlık ve güvenlik duygularını çoğaltabilir. Başka birine sarılamadığınız durumlarda bunu bir kurtarıcı olarak düşünebilirsiniz!