Çünkü insanların bir derdi olduğunda aradıkları ilk hatta tek şey, güvendikleri birine içlerini dökmektir. İçinden geldiği gibi, adeta bir psikolog koltuğunda anlatırcasına... Dertleşmek, çene çalmak kısaca sohbet etmektir. İstedikleri akıl almak ya da çözüm önerisi değil “Deşarj” olmaktır.
Oysa bizler genlde, “Gel bir de iyi tarafından bak...” ya da “Senden kötüleri de var,” hatta “Komşumun başına gelenleri bir anlatsam, dudağın uçuklar,” gibi mukayeseli, akıl veren, yol gösteren cümleler ve yanıtlarla katılırız anlattıklarına. Bu davranışımızla da hata yaparız. Oysaki dert yananın bizden beklediği, dikkatle dinlenilmesi, karşısındakinin dost sıcaklığını hissetmesi, kendine hak verilmesidir.