D.
@DemeterKitap
Bir gün beni fark ettiğinde, beni fark etmenin artık benim için fark etmeyeceğini fark edeceksin.
Reklam
bir adın kalmalı geriye
bütün kılmış şeylerin nihayetinde
aynaların ardında sır
yalnızlığın peşinde kuvvet
evet nihayetinde
bir adın kalmalı geriye
bir de o kahreden gurbet
sen say ki
ben hiç ağlamadım.
hiç atesi tutmadım yüreğimi
geceleri, koynuma almadim ihaneti
ve say ki
bütün günler gözlerini
bütün şarkılar saçlarını söylemedi
hele nihavent hele buselik hiç geçmedi fikrimden
ve hiç gitmedi
bir topak kan gibi adın
içimin nehirlerinden
evet yangın evet salaş yalvarmamın kokusunda talan
evet kaybetmenin o zehirli buğusu
evet nisyan
evet kahrolmuş sayfalanın arasında adın sokaklar dolusu bir adamın yalnızlığı
bu sevda biraz nadan
biraz da hıçkırık tadı
pencere önü menekşelerinde her akşam
dağlar sonra oynadı yerinden
ve hallaçlar attı pamuğu fütursuzca
sen say ki yerin dibine geçti
Aşk derdiyle iyiyim tabib bana ilaç vermekten vazgeç; şifa kılma, asıl beni öldürecek olan zehir senin vereceğin o ilaçtır.
Fuzuli:)
Gözlerin elindeki güle merküz idi. Parmakların aheste aheste yaprakları koparıp rüzgara bahsediyordu. Seni seyrettikçe kalbimde hüzünler hissediyordum. Şu anda hayalhanenin acı acı fikirlerle meşgul olduğundan emin idim. Yapraklar bitinceye kadar hiç tavrını, vaz'iyyetini değiştirmeyerek hazin hazin süküt ediyordun. Lakin sarı yaprak metanetini mahvetti, birdenbire bir tuğyan-ı sirişk hasıl oldu.
Ağladın, şimdi topraklara mevzü olan başını sineme dayadın, hüngür hüngür ağladın
Ben de ağlıyordum. Senin ağlayışına ağlıyordum. Senin gözlerin süküt etti, lakin benimkiler devam ediyor.
O zamandan beri sarı gülleri görmesini arzu etmem. Çünkü en kıymetlisini mezara gömdüm.