Eğer bir insan, ömrünün ilk yıllarında annesine yük olduğunu hissetmişse, bundan sonra da sevdiği insanlar karşısında onlara yük olmadığını hissetmesi zordur.
Sevgi, sevdiğimiz insanın iyiliğini değil, mutluluğunu istemektir. Kimsenin kimseye iyilik tayin etmeye, o ya da bu şekilde davranırsa onun bu kişinin iyiliği için olacağına dair kendi fikrini dayatmaya hakkı yoktur.