Kömür işçileri ekmek parasını çıkartmak için kömür kazarlar. Bir ellerinde kömür, öteki ellerinde kömür topağı vardır. İkisi arasında ise yaşamları, beyinlerinde de geçindirmek zorunda oldukları aileleri.
Her kömür işçisi, vardiyasına giderken, eve dönmeme olasılığını düşünerek helalleşerek, büyüklerinden, eşinden, çocuklarından ayrılır.
"Anacım, bana bir şey olursa hakkını helal et."