Bu vahşi yaşam içerisinde bir ağaç kavuğum var ve bunun için bile şanslı hissediyorum, tüm dünya benim olacak değildi ya. Eğer bu kavuğun içinde Allahı zikredebiliyorsam cennettir benim için, eğer ki tüm dünya benim olacak olsaydı, dilimde zikir olmasaydı benim halim, dar ağacına doğru ilerlerken bana yem uzatmaları kadar saçma bir şey olurdu, neyi ifade ederdi? yiyeceğim bir yeminde bir önemi kalır mıydı ki?