Önceleri ben neden değmeyecek insanlar uğruna üzülüyorum, ağlıyorum diye düşünüp kendime kızardım hatta bu sebeple dahada çok üzülürdüm,Hem umurlarında değildim hemde haberleri bile yoktu onları düşündüğümden, hayaller kurup üzüldüğümden haberleri bile yoktu, iyikide yoktu, çünkü yine umurlarında bile olmayacaktım, önemseseler bile yine bir süre sonra unutacaklardı çünkü onlar vefasız ve doğruyu fark edemeyen yalancılardı, günahları normalleştirip güzellemesini yapanlardı,iyi insanları haketmedikleri için onları fark etmeyip unutacaklardı, aslında herkes unutulmayacak mıydı zaten? çok sevdiğiniz kişiler belki siz ölünce mezarınıza bile gelmeyecekler, gelselerde bile bir süre sonra unutulacaktınız ve yine herkes hayatına kaldığı yerden devam edecekti.