bazen insan herseyin sonuna yaklastigini hisseder. sanki son gunleri gibi olur. sanki hic yasamamis gibi gidecegini dusunur. neden hayata geldigini sorgular. bende sorguladim ama bir cevap bulamadim. gram anlamiyorum suan neden hala yasadigimi. insanlarin nefretini kazanmak icin mi? veya sadece kaos cikarmak icin mi gelmistim bu dunyaya? galiba sadece bu yuzden gelmistim. isler yolunda olmadigi zaman birine anlatma geregi hisseder insan. kimseye anlatamayinca icinde bir dugum gibi kalir o. ve zamanla dugumler birikir. en sonunda nefes alamaz insan. ruhu daralir ve umitsizce sonunu bekler. hicbir beklentisi olmadan.