Nurullah Genç Rüveydâ şiirinin başlarında:
"alaca bir at koşar içimde, zamansız, mekânsız, nefese doğru" diye yazar ve sona doğru gelince:
"at vuruldu, içim paramparça Rüveydâ" der!
Herkes bilmez fakat bu bir insanın en güzel duygularının ölümüdür..
"Çünkü insanın hayatındaki mutluluk , dünya ile sınırlı kaldığı zaman elem veriyordu.
Çok derinlerde hissetmeye başladığım bir hakikat oluşuyordu kafamda , ahiretsiz dünya huzur vermiyordu..."