Derida
@Derida
Hayatın tekrar etmesi ile göz açıp kapayana kadar geçmesi arasındaki ilişkiye pek çok şey sığdırdım. İnsan tekrar edenin kendisi olduğunu sanarak yaşar. Ben öyle yapmadım. Tekrar edenin dünya oldugunu erken farkettim. Onun hep aynı yörüngede dönmesi, mevsimler olarak değişmesi, günler ve aylara bölünerek zaman olarak ifade edilmesine aldırmadım. Tam tersini yaptım.
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
İşin özeti bir kaybedendim. Dünya beni verdikleriyle avutmaya çalıştıkça ben dünyanın bana verdiği her şeyi ama her şeyi birer birer tüketiyor har vurup harman saçıyor elimde avucumda yanımda yakınımda herhangi bir şeyin birikmesine çoğalmasına izin vermiyordum. Benim için hayat bir çizgi üzerinde ileriye uzanan bir şey olmaktan çıkmış bir çember üzerinde tekrar eden bir şeye dönüşmüştü.
İçeride mi daha özgürdüm dışarıda mı bu konuda hala kararsızım. Dört duvarla çevrelenmek dünyayı paranteze almak gibiydi. O parantezin içinde kadınlar, hazlar, acılar, hayal kırıklıkları, heyecanlar, paralar ve daha pek çok şey vardı. Bu kadar çok şeyi dışarıda bıraktığında içeride bir tek sen kalıyorsun. Bu yüzden kapatılmak aynı zamanda insanın kendine açılması anlamına geliyordu.