“Hayal gücü, sözden çok
madde bakımından zengin olduğu için
özüyle övünür, sözüyle değil;
ancak dilencilerdir servetini sayanlar.
Benim sevgimse öyle bir büyüyüp çoğalmış ki
yarısını saymak bile elimden gelmez.''
Gün ışığının kandili utandırdığı gibi tıpkı. Öyle parlak bir ışık çağlayanı olurdu ki gözleri gökte, Gece bitti sanarak kuşlar cıvıldaşırdı. Bak, nasıl da dayamış yanağını eline! Ahh, eline giydiği eldiven olaydım da Dokunaydım yanağına..
Romeo, Juliet'ten söz ederken şöyle der: "Tüm göklerin en güzel yıldızlarından ikisi,
Yalvarıyorlar onun gözlerine işleri olduğundan:
Biz dönünceye dek siz parıldayın diye.
Gözleri gökte olsaydı, yıldızlar da onun yüzünde;
Utandırırdı yıldızları yanaklarının parlaklığı,
Gün işığının kandili utandırdığı gibi tıpkı.”