Halk esasen zavallıdır, harekete mecali yoktur. Yerli ve ecnebi bütün idareler onun sırtına binmiş kanını emer, iradesini kullanmaya mecal kalmaz. Onun için şarklı dünyadaki haklarından çabuk vazgeçer ve zihnini ahirete götüren her fikre dört elle sarılır.
Çünkü gurbette yaşayan adam çok zaman kökünden koparılmış, akan suların üstünde yüzen yapraklara benzer. Onun şahsi olan bir hususiyeti size milli görünebilir.