Mrs math
@Deryadan
Matematik Öğretmeni
Yüksek Lisans
59 okur puanı
Ocak 2020 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Dolu dolu bir kitap okumak istiyorsanız işte karşınızda #lucky... Kurgusu ve üslubuyla kendi tarzını arşa çıkarmış bir yazar @sezgin_kaymaz...
Her yerde, her ortamda okuyabilirsiniz çünkü ilk cümleden sonra ortamla bağlantınız kesiliyor hücrelerinize kadar doyuruyor kitap sizi..
Ani duygu geçişleri var, odanın bir kenarında kitabı okuduğunuzu düşünün, ya kıkırdamalarınızı, ya da boğazınıza düğümlenenleri dışa vurmadan durmak pek mümkün değil
Bir uyuz köpeğin ardından bizi Ankara'nın türlü türlü semtinde dolaştıran @sezgin_kaymaz 'a sonsuz teşekkür.. Tadı damağım da kaldı... Hemen FARFARA...
#okudumbitti
#instabook
#iletişimyayınları
#okuyorum
#tavsiyemdir
Birinci ve ikinci kitaptan daha farklı olarak kitabın ilk yarısında kasabadayız ve Topal Ali etrafında dönüyor hikaye. İnce Memed ilk yarıda neredeyse hiç yok. Yeni kahramanlar, yeni hikayeler... Üslup biraz daha farklı bence ama o betimlemeler zaten güzeldi şimdi iyice içine çekiyor insanı.. Son çeyreği nasıl okuduğunu bile hatırlamıyorum o kadar heyacanla ilerledi ki, nefes nefeseydi.. Gayet yaşanılabilir bir olay, nasıl destanlaşır, nasıl bir efsaneye dönüşür onu da gördüm.. Ayrıca insanların bir Ağadan bir İnce Memedden yana nasıl fikir feğiştirdiklerini de (döndüklerini diyemedim) okudum..Neyseki burada arada bir iyilerde kazanıyor. Yaşar Kemal hem dağı,ovayı,çiçeği, böceği anlatıyor hem yeni kurulan bir ülkenin eksiğini, fazlasını anlatıyor hem de bir insanın sevincini, feryadını, coşkusunu anlatıyor... Hatta yaşatıyor..
Ece Temelkuran' nın köşe yazılarını derlediği kitap beş ana bölümden oluşuyor. En çok KÜRT KARDEŞİM kısmını etkilenerek okudum. Hiç bakmadığım taraftan oldukça güzel yazıları vardı. Bunun yanında SAVAŞIN ADAMLARI BARIŞIN İNSANLARI bölümü genellikle ABD 'nin sömürge politikalarını anlattığı için ve görünen görünmeyen pazarlıkların beni ayrıca sinir küpüne çevirdiği için bu kısmı okumak benim adıma çok sıkıcıydı. Kazancım ise; yaşarken tanık olduğum olayları derleyip toparlayan, biraz uzaktan ve tamamına bakmam sağlayan, yazılardan oluşmasıydı.
Eğer ikinciye geçtiyseniz zaten bildiğiniz duygularda dolaşmaya devam edeceksiniz demektir. Ben bu sefer başka bir noktaya dikkat çekeyim...İnce Memed başka ideolojileri tanımamış, görmemiş bir köylü iken etrafına baka baka hatta kitabın tabiriyle ikirciklere düşe düşe eşit olması gereken ademoğlunun nasıl da ezen ve ezilen olduğunu.. Buna da dur demenin, yani dönen çarka çomak sokmanın ne işe yaracağını ya da yaramayacağını hissettiriyor. Özellikle ikinci yarıda bıçak sırtı bir anlatım var. İnce Memed öldürmekle bitmeyecek ağaların karşısına çıkıyor. Anlıyor ki İnce Memedlerde bitmeyecek.
Kitabın arkasında tüm dönüm noktaları yazıyor zaten ki yazmasa daha iyi olurdu. Merak içinde okumuyorsunuz, size bir sonraki sayfayı çevirttiren şey Yaşar Kemal 'in üslubu. Özellikle bölüm başlarındaki betimlemeleriyle sizi o yalımlarda yakıyor, Çakırdikenlikte her yerinizi kan revan ediyor, ağaya karşı sinmiş ve kavruk bırakıyor. Ondan sonra ne anlatacaksa anlatıyor. Çok dialoglu olması kolay okunmasına bir sebep elbette ama asıl sebep hem yalın hem de zengin bir dil. Zaten Yaşar Kemal okumadan da ne bileyim yani olmaz ki..
