Yazar:
Sezgin Kaymaz
Tasarımcı:
Suat Aysu
Tahmini Okuma Süresi:
13 sa. 58 dk.
Sayfa Sayısı:
493
Basım Tarihi:
Ocak 2018
İlk Yayın Tarihi:
Eylül 2000
Yayınevi:
İletişim Yayınevi
ISBN:
9789754708257
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Sıralamalar
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
‘İyi ki yaşamışsın Lucky!’
Hikâye keyifli ve komik devam ederken bir anda duygusal ya da romantik bir hâl alabiliyor, ardından hüzünlü bir seyre dönüşebiliyor. Bazen tahmin edilebilirken bir anda beklenmeyen olaylarla
Ah LakiAlıntı
Lucky’yi okurken kitabın sonuna doğru duygularımda bir yoğunluk hissetsem de, genel olarak beni içine çekemediğini fark ettim. Belki yeterince irdeleyemedim, belki de Lucy’nin dünyasına girmekte zorlandım. Anlatımındaki bazı derinlikler bana uzak kaldı. Yine de son sayfalarda hissettirdiği o hüzün ve duygusal etki, kitabın bende bıraktığı en güçlü iz oldu. Fakat bütününe baktığımda, Lucy benim ruhuma tam anlamıyla dokunamadı
9/10
2024 43. kitabı
Emine Ben ile yeni hobimiz Sezgin Kaymaz okumak ama ben artık kaldıramıyorum bunu yaa. yazara hem hayranım hem de nefret ediyorum. neden hep sonunda ağlamak zorundayım ki ben? NEDEN YANİ NEDEN.
kitap ciddi anlamda 10/10’luk bir kitap ama ben 0 vermek istiyorum o sondan kaynaklı. sonundan kaynaklı 0 vermek istiyorum dememin sebebi ben şimdi nasıl kendime geleceğim? nasıl başka bir kitaba başlayacağım? ben o sonun etkisini üzerimden nasıl atacağım?
yazarın kitaplarını mazoşist gibi okumaya bayılıyorum biliyorum ki biz Emine ablamla tüm kitaplarını da okuyacağız ama işteeee. bir sürü amaaaaAhh Lucky yaa…. Oldu mu şimdi yaa…Edebiyat
Baş karakter bir köpek. Lucky. Ona eşlik eden çok renkli karakterler. Sezgin Kaymaz güldüren, güldürürken düşündüren, bazı bazı hüzünlendiren ve hatta ağlatan kalemi…. Sezgin Kaymaz kitaplarını okuyan bilir, bol argo ve küfür içerir ama hiç rahatsız etmez :)) Ne bileyim… sanki cuk oturur.
Lucky çok zeki, çok yaramaz, cin gibi bir kız. Lucky sayesinde kesişen hayatlar. Kavuşmalar… Okurken sesli güldüğüm oldu. Sonra hüzünlendim. Finalde ağladım. Duygudan duyguya soktu beni. Hikaye Ankara’da geçiyor. Dolayısıyla yine bol şiveli bir anlatım. Karakterlerle özdeşleşmiş replikler.. Mesela; Busenin “ayy n’oluyo yaa!” repliği resmen dilime dolandı :)) Kitapta ana tema “kader, kısmet ve kaza döngüsü.” Her varlığın bir sebep için yaratılmasını öyle güzel işlemiş ki Yazar Sezgin Kaymaz
Çok çok çok severek okuduğum bir kitap oldu. Herkeslere tavsiyemdir…..
Sezgin Kaymaz güldüren, güldürürken düşündüren, bazı bazı hüzünlendiren ve hatta ağlatan kalemi…. Sezgin Kaymaz kitaplarını okuyan bilir, bol argo ve küfür içerir ama hiç rahatsız etmez :)) Ne bileyim… sanki cuk oturur.
Lucky çok zeki, çok yaramaz, cin gibi bir kız. Lucky sayesinde kesişen hayatlar. Kavuşmalar… Okurken sesli güldüğüm oldu. Sonra hüzünlendim. Finalde ağladım. Duygudan duyguya soktu beni. Hikaye Ankara’da geçiyor. Dolayısıyla yine bol şiveli bir anlatım. Karakterlerle özdeşleşmiş replikler.. Mesela; Busenin “ayy n’oluyo yaa!” repliği resmen dilime dolandı :)) Kitapta ana tema “kader, kısmet ve kaza döngüsü.” Her varlığın bir sebep için yaratılmasını öyle güzel işlemiş ki Yazar Sezgin Kaymaz
Çok çok çok severek okuduğum bir kitap oldu. Herkeslere tavsiyemdir…..
Başrolünde bir köpek olan muhteşem bir eser. Çoğu zaman duygulandıran, gerçekleri yüzünüze çarpan, gülümseten çok renkli kişilerin kesişen hayat hikayesi. Film tadında ama daha fazlası. Kadim dostlarımız köpeklerin iç dünyasını empatik derinlemesine bir bakış.Kader, kaza kısmet döngüsü. Bütün bu konulara bir de Üstad Sezgin Kaymaz' ın sanatı eklenince ortaya çıkan eser çok okunası ve tavsiye edilesi olmuş. Keyifli okumalar dilerim.
“Hayat her yerdedir… Sadece bizim etrafımızdaki dünyada değil.”
Dostoyevski
"Asıl soru şudur : gerçeğin ne kadarına dayanabiliriz? (Nietzsche)
Kalemi sizi büyüleyecek bir isim arıyorsanız Sezgin Kaymaz okumadınız demektir. Eğer okumuş olsaydınız hücrelerinize kadar doymuş olurdunuz çünkü.
Hayvan olabilmek için mükemmel olmak gerekir diyor Lucky, doğru söylüyor. Onlardan öğrenecek çok şey var. İnsanlık mesela diyeceğim ama insanlığımızdan utanıyorum. Kahkaka atarken ağlamak, ağlarken birden gülümsemek, gülerken burnunun direği sizlamak gibi garip etkiler bırakıyor bu kitap insanda. Fevkalade demeyeceğim çünkü az gelir. Üstelik öyle 300 ~500 kelime ile yazılmış basit bir eser beklemeyin. İçinde İstanbul Türkçesi bile bulacağınız en az 4000 ~5000 kelimelik bir Türkçe ziyafeti var kitapta. Öğrendiğim nefis kelimeleri yazmayacağım buraya kendiniz okuyun ki ruhunuz şenlensin.
Sezgin Kaymaz okumadınız demektir. Eğer okumuş olsaydınız hücrelerinize kadar doymuş olurdunuz çünkü.
Hayvan olabilmek için mükemmel olmak gerekir diyor Lucky, doğru söylüyor. Onlardan öğrenecek çok şey var. İnsanlık mesela diyeceğim ama insanlığımızdan utanıyorum. Kahkaka atarken ağlamak, ağlarken birden gülümsemek, gülerken burnunun direği sizlamak gibi garip etkiler bırakıyor bu kitap insanda. Fevkalade demeyeceğim çünkü az gelir. Üstelik öyle 300 ~500 kelime ile yazılmış basit bir eser beklemeyin. İçinde İstanbul Türkçesi bile bulacağınız en az 4000 ~5000 kelimelik bir Türkçe ziyafeti var kitapta. Öğrendiğim nefis kelimeleri yazmayacağım buraya kendiniz okuyun ki ruhunuz şenlensin.Lak luk Laki, zıkkımın kökü...·493 syf.·Edebiyat
9/10
2023 20. kitabı
Ahh sevgili Lucky...
Seni okumak kendimi okumak gibiydi. Kâh güldüm kâh ağladım. Belki de böylesine hassas bir dönemde okumak senin bende olan etkini artırdı. Acı, kayıp, kader, kısmet... Son 2 aydır en çok duyduğum ve artık duyunca içsel huzurumu tamamen yitirdiğim kavramlar. Lucky de bu kavramların birbiriyle kesiştiği noktaların çok iyi işlendiği, okurken oldukça zevk alabileceğiniz müthiş bir eser.
Sezgin Kaymaz'ın pek acıması yok. Gerçekleri yüze vurmayı çok seviyor. Özellikle hayvanların dünyasına adım atınca hiçbir şeyin güllük gülistanlık olmadığını, bir hayvan olarak sokaklarda yaşamanın ne kadar zor olduğunu, düşmanın bir değil bin olduğunu öyle sert dille anlatıyor ki o anlattıkça ben suçlu hissediyorum. Sahipli bir köpeğin sahip olduklarıyla bir sokak köpeğinin sahip olamadıkları ve hiçbir zaman olamayacakları... Toplumun ikiyüzlülüğü diyelim biz buna.
Kitabı okurken yer yer Lucky'yi alıp içinize sokasınız gelir. Hayvan sahibi olmak evlat sahibi olmak gibi zaten. Ama bir köpüşüm olsa herhalde bu kadar severdim. İnsan kurgusal bir köpüşe aşık olur mu? Olur... Öyle akıllı ve vicdanlı ki Lucky, hayran olmamak elde değil.
Elbette kitaptaki diğer karakterler de en az Lucky kadar güzel işlenmiş. Ertuğrul karakterinden öğrenecek bir insanlık dersi var mesela. Tahsin Baydur'dan öğrenilecek babacanlık ve Mücella hanımdan öğrenilecek vefa ve daha nicesi...
Son olarak eklemek isterim ki Emre Melemez seslendirme işinin piri. Eğer Storytel kullanan varsa Emre Melemez tarafından seslendirilen Sezgin Kaymaz kitaplarını kesinlikle öneririm. Keyifli okumalar dilerim.
Kitap bana hitap etmedi. 100 küsur sayfa kadar okudum ama devamını getiremedim. Onca övgü dolu yorumdan etkilenip heveslenmiştim fakat çok çok sıkıldım. Kitaptaki gereksiz detaylar beni boğdu. Bir köpeğin yaptıklarını uzun uzun okumak benlik değilmiş. Köpekleri severim ama olmadı bu.
Hani Yaşar Kemal'in bir tarzı vardır, Stephen King'in kendine has bir kalemi vardır ya işte Sezgin Kaymaz'ın kalemi de bambaşka. Yaşar Kemal tabiat tasvirinde neyse Sezgin Kaymaz da olay tasvirinde o. Okumaktan ziyade izliyor havasındaydım. Çok başarılı bir kalem ancak beni asıl etkileyen hayata bakış açısı oldu. Hayır, hayata bakış açısından bahsetmemiş yazar. Bahsettiği olay, durum ve kişilerinden çıkarıyoruz bunu.
Dağılmam Arap'ın kısa hikayesiyle başladı. Bir ara tıkandım, okuyamadım. Hani vicdanım el vermedi. Sorumlu hissettim kendimi...
Çok yönlü bir kitap bahsedilen.Tek bir şey söylemek istiyorum. EMPATİ yoksunu çocuklar yetiştirmeyelim lütfen. Empati ve vicdan büyük oranda sonradan öğrenilen şeyler. Vicdanlı insan önce kendisini sonra tüm canlıları sever ki tüm sıkıntılar empati eksikliği ve dolayısıyla vicdan yoksunluğundan ortaya çıkar.
Sokak hayvanlarına-tüm insanlara- YAŞAYABİLECEKLERİ ortam oluşturmaya çalışanları mahallenin delisi olarak adlandırmayacak çocuk ve büyükler yeşerir böylece.
Belki! En değersizin en değerli hale geldiği günümüzde hatırlayış olur bu kitap bize.
Okuyalım lütfen!
Şu soğuklarda içimi ısıttıKitap
2026 nın ilk kitabı bitmiş oldu. Bayıldım kah dinledim kah okudum o kadar güzel bir hikayeydi ki.
Hikayenin Ankarada geçmesi de daha rahat hayal etmemi sağladı tabi tekrar okuyacaklarım arasına giren bir kitap oldu.
Yazar Hakkında
Sezgin KaymazYazar · 17 kitap
Sinop (Erfelek) doğumluyum. 5 yaşıma kadar orada kaldım, babam bizi terk ettikten sonra 5 kardeş, bir de anne Konya'ya taşındık. İlkokulu ve Koleji (O zamanlar Maarif Kolejiydi) Konya'da bitirdim. 1980'de Hukuk okumak için Ankara'ya geldim. Sporla ilişkim okulla olan ilişkime ağır bastığı için üçüncü senemde Hukuk Fakültesinden ayrılıp Hacettepe İngiliz Dil Bilimine geçtim. Son sınıfa kadar okulun en başarılı öğrencilerinden biri olmayı bile becerdim. Son sınıfa dönemlik kaydımı yaptırmaya gittiğim gün Türkçe dersini alttan almam gerektiğini, çünkü çaktığımı söylediler. Ben de sinirlenip son sınıftan terk ettim. O arada öğrenci affı çıktı. 10 sene önce sıkılıp bıraktığım Hukuk Fakültesinin 10 sene önce yüzüne bile bakmadığım derslerine üç ay çalışarak hepsini verdim ve afla geri dönüp yeniden Hukuk öğrencisi oldum. Bir süre sonra sınıf arkadaşlarım işi abartıp bana "Amca" demeye başladıkları için tekrar sıkıldım ve tekrar bırakıp İngiliz Dil Bilimine döndüm. Çok şükür diplomamı aldım.
Spora cirit ve çekiç atarak başladım, daha sonra hentbolü seçip 31 sene boyunca antrenörlük yaptım. Araya sıkıştırdığım spor değil okul oldu her zaman. Bu süreçte Kulüp takımlarının yanı sıra Millî Takımları da çalıştırdım.
1990 senesinde günlük uyku ihtiyacımın 1-2 saati geçmediğini, hâttâ 3 saat uyuduğum zaman ertesi gün akşama kadar baş ağrısı çektiğimi fark ediverdim. Geceleri okumaktan sıkılınca da yazmaya başladım. Çok sevdiğim bir arkadaşım taslaklardan birini İletişim'e sızdırınca da Can KOZANOĞLU bana "yazar" dedi. O günden sonra spor dahil diğer bütün işler "araya sıkıştırılan" işler oldu. Yazmanın bu kadar hoşuma gideceğini bilseydim 31 sene top peşinde koşmazdım. Gerçi şu anda Voleybol Federasyonunda top kovalamaya devam ediyorum ama gecelerin bana kalan birkaç saatlik kısmı var. Orada yazmaya çalışıyorum.
