Elif Acar
@birkahvebinkitapp
“Günden Geceye”, “Reverans” ve “Cam Kale”
kitaplarının yazarı
İnstagram hesap: 
Elif Acar 
Elif Pınar Acar
Elif Acar Elif Pınar AcarYazar
Ankara
618 okur puanı
Mayıs 2019 tarihinde katıldı
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Uzun zaman önce ortadan kaybolan küçük Henry Clark’ın vakası yeniden gündeme gelir. Resmî olarak soğumuş görünen dosyada hâlâ cevaplanmamış noktalar vardır ve Charlie Parker görünenin ardında çok daha rahatsız edici şeyler olduğunu hisseder. Araştırma ilerledikçe sadece bir kayboluş değil; aile sırları, geçmiş suçlar, manipülasyon ve kötülüğün kuşaktan kuşağa aktarılması gibi temalar ortaya çıkar.
Yazar kitabın bağırarak vadettiği gerilimi ve tekinsizliği doğaüstü imalarla vermeye çalışmış. Öğrendiğime göre seri genelinde de tarzı böyleymiş. Bu tempodaki atmosferik gerilimleri çok sevemesem de konuya bir şekilde dahil olmaya çalıştım. Geri planda kendime sürekli kitabın puanını hatırlattım. Yani beklenti anlamında kendi kendimi sabote ettim. Güzel de başladı aslında; bir annenin çocuğunun kaçırılmasıyla ve olası cinayetiyle suçlanması merak uyandırıyor. Ancak bir noktada konuya zerre katkısı olmayan detaylar nedeniyle ben de ipler koptu. Ne gelişme sürecinde ne de finalinde durumu toparlayamadım. Kurguya tutunabildiğim tek yer Parker karakteri oldu.
Seri oldukça uzun. Hatta seri demekte yetersiz kalır; +20 kitaplık dev bir evren. Yayınevi nedendir bilinmez 23 kitaplık serinin 21. kitabı olan Karanlığın Fısıltıları ile buluşturdu bizleri. Takdir edersiniz ki polisiye bir seri için yeterince ironik bir durum. Nedenlere niçinlere girersek işin içinden çıkamayız gibi hissediyorum. Neyse ki konu itibariyle seriden bağımsız okunabiliyor. Benim de okumamın tek nedeni yazarla tanışmak istememdi. Çevrilecek diğer kitaplarına da yüksek değilim açıkçası, ilk tercihim olmaz.
Hikâyenin merkezinde Christine Lucas var. Christine her sabah uyandığında geçmişini unutuyor; yeni anılar oluşturamıyor ve her gün hayatına yabancı biri gibi başlıyor. Yanındaki adamın kocası olduğunu öğreniyor, kaç yaşında olduğunu yeniden keşfediyor, hatta aynadaki yüzüne bile yabancı hissediyor. Sonra bir doktor ona gizlice günlük tutmasını öneriyor ve olaylar burada derinleşmeye başlıyor. Çünkü Christine’in her gün yeniden yazdığı notlar, ona anlatılan hayatla tam olarak örtüşmüyor.
Uyuyana Kadar, psikolojik gerilim türünde hafıza kaybı temasını merkezine alan oldukça atmosferik bir roman. S. J. Watson, kitabı özellikle güvenilmez hafıza ve güvenilmez anlatıcı fikri üzerine kurmuş.
Kitabın bana göre en güçlü yanı; sürekli bir huzursuzluk hissi yaratması. ‘Kime güvenebilirim?’ teması iyi işlenmiş. Hafızanın kimlik üzerindeki etkisini düşündürmesi olumlu yanlarından. Ama okurlar tarafından eleştirilen tarafı da tam olarak bu. Kitapta bilinç akışı ve tekrar hissi özellikle kullanılmış. Yazar, Chris’in aynı korkuları ve sorguları sık sık yaşadığı bir yapı kurmayı tercih etmiş. Dolayısıyla psikolojik detaylara aksiyondan daha fazla yer vermiş.
Bu da kitabın yavaşlamasına ve tekrarların artmasına yol açmış. Özellikle hızlı aksiyon almayı sevenler için tempo sorunu olacaktır. Anlaşılabilir bir durum. Buna karşılık salt psikoloji seven okurların da kitabın o boğucu atmosferini başarılı bulduğunu söylememiz lazım.
Kitabın hemen ardından film uyarlamasını da yolculuğum sırasında izledim. Başrollerinde Nicole Kidman, Colin Firth ve Mark Strong var. Film, hikâyeyi ciddi şekilde sadeleştirerek tekrar hissini azaltmış, gerilimi daha gerçekçi ve hızlı işlemiş. Sürenin kısıtlı olması da olay örgüsünü yoğunlaştırmış.
Sonuç itibariyle; film daha akıcı ve gerilim odaklı. Kitap
