Passenger
@anthologist
Kendime tavsiyeler...
“Türk; öğün, çalış, güven”
769 okur puanı
Kasım 2021 tarihinde katıldı
Sabitlenmiş gönderi
Derin kuyularda yalnız başına kaldın, çığlıklarına kimse kulak asmadı. En sevdiğim dediklerin, umursamadan keyifle hayatlarına devam etti. Tutmaları için uzattığın elin havada asılı kaldı. En zoru da onları içinde öldürmek zorunda kalmandı. Dönüştün. Ateş ve ölümden geçerek çıktın o kuyudan, bir savaşçı olarak.
Seni yalnız bırakanlar şimdi değiştiğini söyleyerek suçluyorlar. Alaycı bir gülümsemeyle bakıyorsun onlara. Oysa onların yasını çoktan tuttun. Bitti o yas. Üzerinden binlerce yıl geçmiş gibi. Çok gerilerde kaldı.
Şimdi yeni benliğinle taptaze bir yola çıkıyorsun. Sevgi kırıntılarına tutunmaya çalışan bir çocuk olarak değil, bir savaşçı olarak. Duyarlı, adil, kendine değer veren, sevgisini hak edenlere sunmayı öğrenmiş bir savaşçı. Bazen bir an durup uzaklara dalıyorsun. İçinde ince bir sızı beliriyor ama artık acıtmıyor.
Yürümeye devam et. Bu, eskilerin senin için belirledikleri ve yürümeni söyledikleri, derin kuyulara düştüğünde de seni yalnız bıraktıkları yol değil. Bu artık tamamen senin yolun. Nereye varacağı önemli değil. Kendin olarak yürümen önemli.
Tunç Tataker
Teşekkürler Hocam...
Katilini tanıyorsun ama ondan kaçamıyorsun...
İnsanlık olarak sağlığımıza ne kadar dikkat edersek edelim asla kaçamayacağımız bir katil var Falin. Eninde sonunda bizi bir yerde bulup, öldürecek olan o katilin adı zaman. Ne garip değil mi? Katilini tanıyorsun ama ondan kaçamıyorsun.
Hayat bazen insanı o kadar seçeneksiz bırakırdı ki kişi kendi seçeneğini yaratmak zorunda kalırdı.
İronic
Geriye dönüp baktığında böylesine büyük bir hatayı nasıl yapabilmiş olduğunu hâlâ anlamıyordu. Yanlış bir evlilik yapması yine bir nebze anlaşılır olsa da tam 34 yıl boyunca bu hatayı sürdürmesinin hiçbir mantıklı açıklaması yoktu.