Kısa bir sessizlikten sonra mahkeme başkanının kâtibeye doğru, "yaz kızım karar" demesiyle herkes ayağa kalktı ve başkanın iki dudak arasından dökülecek kelimelere odaklandı.
"Gecenin karanlığını, cırtlak sesimle şarkı söyleyerek aydınlatıyordum sanki yürürken, ileride gölün kenarında bir araba fark ettim ve yaklaşmaya başladım yavaşca.