"Al bu senin olsun diyen olmadı ...
Ben kendi baharım da,
Kendim çiçek açtım...
Zemheri ayazı vurdu ruhuma,
Üşüdüm;
Verdikleri bir kibrit çöpünü dahi yüzüme vuracaklar diye
Almadım...
Sevilmekten şüphe ettim de
Sevmeye hep inandım
Hamurum sevgiyle yoğrulmuştu,
Anladım...
Kırağı çaldı dallarımı da
damlayamadım
Yaprak uçlarımdan toprağa;
Sustum, köküme ağladım...
Al buda senin olsun diyeni hiç beklemedim;
Ben kendi baharım için,
Kendime çiçek açtım...."