Parmağımı elimin içindeki çizgilerde gezdirirken düşündüm. Hayatta da bazı şeyler bu çizgiler kadar küçük ama belirgin olabiliyor. Küçük bir farkındalık yaşadım sanki.. Bu bitmek bilmeyen koşturmacanın içinde kim bilir daha fark etmediğimiz fark edemediğimiz ne çok şey vardır. Ama bazen düşünüyorum ki bu kadar bir şeylerin farkında olmak insana ağır geliyor. Hani keşke biraz bende umursamaz olsaydım hayata karşı dedirtecek kadar ağırlıktan bahsediyorum arkadaşlar. Öyle basit değil bu bence. Basitliğin bile zorluğu olabilir ya da basit dediğimiz bir durum başkasının travması bile olabilir. Bir sözü söylemeden önce onu iyice tartıp ölçüp söylemek gerekir hatta bir söz olmak zorunda bile değil bir kelime , bir yüz ifadesi, bir bakış.. İnsanlar kendini kontrol etmeyi bilmiyor.. Hele zihnindeki sürekli geçmişe gitmeyi çoğu kişi kontrol edemiyor. Sanki geçmişte yaşıyoruz da bugün dediğimiz o içinde asla var olmadığımız şey gelecekte gibi. Bedenen bugündeyiz ama ruhen geçmişte yaşıyoruz ruhumuz oradakilerle besleniyor ve biz kafamızda bir canavar besliyoruz bilmeden…