Ayrılık yeterince zordu zaten. Alevilerin gece göğüne yükselmesini izledim ve şimdi nerede olduğunu merak ettim. Yeraltı’nın ıslak, karmaşık yollarında bir başına mı yürüyordu? Her yere ondan önce gitmiştim; onun yürümesine izin vermeden önce güvenliğinden emin olmak için yolları ben yürümüştüm. Şimdi ise hiç bilmediğim bir yere, yanında ben olmadan onu nasıl gönderebilirdim?
Çocuklarımız için hayatlarımız ortaya koyuyorduk ve ne zaman Doğumla karşılaşsak ölümle yaşamı ayıran o nehrin kıyılarına varıyorduk. Kadınlar ordusu olarak bizi koruyacak hiçbir silah olmadan tehlikeli bir yola giriyorduk, elimizde yalnızca kendi gücümüz ve başaracağımıza dair umudumuz oluyordu