İkra
@Devayar
"Gönül gözünle görürsen eğer, kelebeğe değil, tırtıla sevdalanırsın."
Hemşire
920 okur puanı
Aralık 2019 tarihinde katıldı
Hani bazı kitaplar vardır alıntısı çoktur ama kitabın vermek istediği öz çok da belirgin değildir. Yine bazı kitaplar vardır hem alıntısı çoktur hem de verilmek istenen mesajlarda belirgindir .Bu kitapta da işte her ikisi de mevcuttu .Yazarın tek roman özelliği taşıyan bu yapıtı konu bakımdan ve işlenen düşünceler acısından güzeldi.
Kitaba başlarken Dorian'ı hep kadın olarak düşündüm . Malum hep güzellik anlayışı kadınlar üzerinden olduğu için.Sonra biraz ilerleyince hedonizm ve eşcinsellik kavramları üzerinden yazılmış olan eser yayınlandığı dönemde de ahlâkı tepkiler olarak bir süre sansürlenmistir.Eserde; Kadın-erkek ilişkileri
Evlilik ve toplum
Güzellik ve toplum
Sanat ve sanatçı
Ahlak ve doğrular sosyolojik bakımdan ele alınmıştır.
En belirgin konusu ise güzellik anlayışı üzerine olmuştur.Bana gore iki tür güzellik vardır. Birincisi saf ve masum günaha,kötülüğe bulaşmadan olan (ki bu ancak çocukluğa ait )ikincisi se belli acıları yaşayanların güzelliği. Portreyi de güzel kılan ilkiydi .Neyse zaten günümüz dünyasında estetikler ve bakımlar sayesinde çirkin olmayan yoktur. Yazarın da belirtmek istediği gibi önemli olan iç güzelliğin, yüreğin güzelliğinin yansımasıdır.
Iyi okumalar ...
Kitabın adından da anlaşılacağı üzere halk masalından distopik bir esere dönüşen mükemmel bir çocuk romanı ile karşılaşıyorsunuz. Aslında bu kitabı bitirdikten sonra kendi yazarlarımıza neden bul kadar uzak kalmışız sorusunu sormadan edemiyorsunuz ."Hayvanlar Çiftliğini "az çok hepimiz okumuşuzdur ve kitap siyasi bir taşlama, emperyalist sistemi anlatır. Yaşar Kemal bana göre bizi bize anlatmada daha ustaca davranmış. Fil ve karınca derken aklımıza gelen sembolik durumda bile karınca nasıl file karşı gelir .Ustelik bu karınca bir de topal fakat okuyan düşünen bir karınca.(bedensel fonksiyon bozukluklarını eksiklik gibi gördüğümüz için) Fil gücün iktidarın,empeyalistin simgesi ;karınca işçinin, çalışanın, ezilenin ,sistemlerin kurbanların simgesi .Ve birde hüdhüd kuşları. Her daim sistemin yandaşları, toplum için değil kendi çıkarları için çalışan grup. Hal böyle olurken mücadele edilmeli mi ?yoksa sistemlere boyun mu eğilmeli?ya da mücadele nasil olmalı?Velhasıl kelam kitabın son cümlesi de olduğu gibi "Kıssadan hisse ,yeryüzünün bütün karıncaları birleşirse...
Iyi okumalar ...
Umutsuzluk tutsaklığın gıdasıdır .Umutsuzluk köleliğin anasıdır. Umutsuzluk yüreğin yıkımıdır. Umutsuzluğu körükleyeceğiz.
