Devran
@Devran_L35
“Durma göğe bakalım.”
02.08.∞(Üşüyorum, kapama gözlerini...:((
Şu anda okuduğu kitap
“Birden çevresine bakınmaya, kıpırdanmaya, sağa sola dönmeye başlıyor, bir şeyleri hatırlamaya çalışıyor, birini arıyordu sanki...”
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
“Bense yıldırım çarpmış gibi oldum; gözlerime ve kulaklarıma inanamadan kalakalmıştım olduğum yerde! Demek beni seviyordu!”
“Bana ilk kez sen diyordu.”
Her şey tuhaf, çirkin, hatta trajikti, en azından benim için. Başımdan mucizevi denebilecek pek çok şey geçti; yaşadıklarım bir başka bakış açısıyla, özellikle de o zamanlar kapıldığım girdapta en fazla alışılmışın biraz dışında görünse bile, en azından şu zamana dek mucize diye baktım onlara. Ama asıl mucizevî dediğim o olaylar esnasındaki davranışlarımdı. Şu ana dek kendimi anlamış değilim! Bütün bunlar bir rüya gibi geçti... şiddetli ve samimi olan tutkum bile geçti... peki tutkum nereye gitti? Bazen aklıma bir düşünce geliyor: "Acaba o zamanlar aklımı mı kaçırmıştım, aslında bir akıl hastanesinde miydim? Belki de hâlâ oradayım, belki de bütün bunlar sadece bana olmuş gibi göründü, belki de hâlâ öyle görünüyor..."
“Hepsi biliyordu! Herhalde hiçbir şeyden haberi olmayan bir tek ben vardım!”