Sayfalar Arasında Yitip Giden Adam
Bir duvar gibi dizilmiş kitaplar,
Yalnızlığıma yoldaş, geceme fener…
Bir sigara dumanı yükseliyor ağır ağır,
Ve ben, sayfalar arasında yitip gidiyorum .
Kaç hayat yaşadım bu satırlarda?
Kaç devrim, kaç düş, kaç yenilgi?
Kaç kere sustum kendime bile,
Ve kaç kere öldüm her cümlede?
Zamanın unuttuğu bir köşedeyim,
Kelimelerden örülü bir zindanda,
Özgürlüğün, kitapların sayfalarında,
Ve ben, her gece biraz daha eksiliyorum.
Kim bilir, belki de bir gün,
Bir hikâyenin içinde yeniden doğarım.
Belki bir şairin dizelerinde yankılanır adım,
Ve belki de bu yalnızlık bir gün son bulur…
—Devran SÜRGÜT—