Bozkırda Okuyan Kurt
@Devrez
Götürüyorum, havadaki bulutu kovalama doldurdum. Götürüyorum. 
Reklam
Ben köyümden şehre indim. Yine iş aramaya koyuldum. Ah, bu iş aramak… Büyük bir şehirde iş aramak kadar korkunç hiçbir şey olamaz 
İçim ona nehirlerin denize aktığı gibi akıyordu.
Kim, nasıl, hangi bahaneyle onu bana tanıştırdı, unuttum gitti. Çünkü unutulmayacak yalnız o kaldı. Ondan öte göklerde yıldızlar mı vardır? denizlerde vapur mu?.. hatta geceleri doğmadı için güneş de yoktur. Hele ay! 15 gün olmayan, gündüzleri pek nadir, soluk gözüken bu acayip şeyde mevcut mudur? Bunları bile unuttuğun dakikalar oldu.
“ Bir zamanlar deli gibi aşıktım. Bana hak verin! İnsan ona, nasıl aşık olmazdı?”
Reklam