Aşkın yanında gurura yer olmadığını söyleyenler halt etmiş. İnsan en çok aşıksa gururuna sahip çıkmak, onun nezdinde hiç değilse saygıdeğer biri olarak kalmak istiyor.
Aşk acısı çektiğinizi en kolay, saatlerin güneşte eriyen peynirler gibi uzayışından anlarsınız. Bir de tabii o geçmek bilmeyen vakit boyunca ne düşündüğünüzden. Neden öyle yapmıştı, neden öyle söylemişti? Acaba o da şuan sizi düşünüyor muydu, azıcık da olsa özlemiş miydi? Şu lafı şurada değil de orada söyleseydiniz bir şey değişir miydi? Onu unutmanın yolu var mıydı? Peki neydi?