Parçalanmış çocuk sesim, kurtaramazsın ki beni.
Seni çiçek saksılarımdaki babamın yanına gömdüm.
Ağlama bebeğim, her şeyi nefret edecek kadar çok sevdim. Artık beni terk edemezsin.
Sevgilimi pencereden aşağı attım.. Babamı menekşe saksımın içine gömdüm. Perdeleri sıkıca kapattım. Artık uyanık kalabilirim.
Kimseyle, kendimle bile yaşayamadım. Birkaç sözcük inliyor dilimin altında, gerçek ne bilmiyorum. Bir suçlu gerek bana ...; hemen şimdi, benim gibi.