Müziğin onlarca yıllık zamanın içinden bir iplik gibi geçebilme özelliği başka hiçbir şeyde yoktu. Şarkılar zamanın ipliğini çekip kopuk kopuk anları birbirine dikerek bir bütün oluşturan şeylerdi sonuçta. Tatlı sert bir histi bu. İğne can yakabilirdi. Bu parçada çok hatıra vardı.