“Yalnız onun için döndüm olduğum benden;
bakınca gözlerine yakından,
onun aşkı için giriştim
güç işlere erkenden,
öyle ki varırsam arzuladığım limana,
onun sayesinde uzun süre yaşamayı
umuyorum, başkaları beni ölü sanırken.”
Francesco Petrarca, Canzoniere, s. 182
Sonra... sonra sabahları uyanılır. Sabahları soru sorulamaz, sorulmamalıdır. Gündüzleri sorular küçük, çapsız, aptalca ve hatta dangalakça olabilir, buna izin vardır. Sorular basitleştirildikçe, kesin yanıt bulabilme olasılıgının arttıgına kuşku yoktur. Yanıtları kesinmiş gibi görünen sorular "trajediyi azalttıgı" yanılsaması yarattıklarından, ruha geçici bir rahatlık verirler.
Artık her şey müziğin o korkunç büyüsünde kaybolup gidiyordu. Ve ben artık yavaş yavaş aklımla baş başa kalıyordum. Ve benim artık aklımdan başka tüketecek hiçbir şeyim yoktu(onu yeniden üretebilmek için).