Kara kitap bitti ve ne ellerim kirlendi ne gömleğim.
Gecenin en olmadık yerierimize sokulduğunu ve Edison denen o uzaylının getirdiği o içine hiçbir içkinin konamayacağı ampul denen cam bardaklarla yapılan aydınlanma büyüsünün çok az bir süre dayanabilecegini görmüyor musunuz?
Aktarılamayan içgüdü
Yazgını kabullen.
Önce bir bunu kabullen.
Sen cevabını aradığın şey değilsin
Bak bu bir oyalama olabilir
Bak netlik barındırmaz hiçbiri
Varlığının anlamsal ve matematiksel ve tinsel hiçbir netliği bulunmuyor.
Kaçışlarını koru.
Artık kaçmak sana sadece dağınık anlar toplatır
Tutunmaya çalışırsın
Bir ‘amaç’ bu yüzden çıkış’ı -şimdilik-erteletir
Herkes anlamıştır çıkış bambaşka bir boyuttur
Kapının ardında kalan şeyin sen olduğunu anlatamaz kimse
Çıkış içinedir
İçin dışa dönük sürdürür dayanmaları
Ne dayanıklı bir ruhtur o ama!
Mantıklı hiçbir cümlem yoktur bilirim, bilmek de mantıksızdır bu nedenle kıvrılıyorum kenarından kitabımın.
Bir daha uyumanın saadetine taştan zeminler dizerek ruhuma, erişme kabiliyeti kalmadan anlatmaya çabalamayacaksın