"Ben, hayatın bana vaat ettiği büyük sofralara davet edilmedim. Hep köşedeki sandalyede oturdum, payıma düşen ekmek hep biraz azdı. Kimse yokluğumda yas tutmadı, kimse zaferlerimi marşlarla kutlamadı.
Ama ben, o köşedeki sandalyeden gökyüzünü izlemeyi sevdim. Herkes birbirini çiğneyip öne geçmeye çalışırken, ben toprağın kokusunu içime çektim. Hak ettiğimi almamış olabilirim ama kimseden bir şey çalmadım da. Mutluluğu dev aynalarında değil, bir çay bardağının buğusunda buldum.
Varlığım bir gösteriş değil, bir direniştir."