Hasretinin ateşiyle yanan yüreğimde demlediğim çayı,
Sen gelip bayat diye içmedin,
Ben o ateş sönmesin diye ömrümü yakarken gün gün,
Sen tükenen ömrüme bir "vah" bile demedin,
Ben sana sarılmak için kollarımı açıp dolaşırken,
Sen aynalarda kendine bakmaktan,
Beni bir kez bile görmedin..
Şimdi "seviyorum " desen faydası olur mu aşka,
Akıl elveda dedi artık bu fani başa,
Bakma sen!
Bakma gözümden akan yaşa,
Bir daha böyle güzel sevilmeyeceksin..
Gönlümün sokağında tek katlı evin hep hazır,
Manzarasını sorma!
Ön tarafı hasrete,
Arka tarafı efkara nazır.
Mevlam yazmasa bile,
Sen gel kendin kaderime yazıl,
Bir daha böyle güzel sevilmeyeceksin..
Sen sevmesen bile inan razıydı bu gönül,
Benim sevgim ikimize de yeterdi bir ömür,
Sevene işkence bu hayat,
Sevilene ise hep ödül,
Bir daha böyle güzel sevilmeyeceksin..
Gidene kal demek yakışmaz derler,
Ben sevilmedim lakin,