"Beni en çok sessizlik kırdı.
Yanımda olması gerekenler, yokluklarıyla iz bıraktı. Bir doğum günü geçebilir, bir hediye unutulur belki… ama zamanında sarılmayan bir kalp hep eksik kalır. Ben büyük şeyler istemedim; sadece olduğum gibi görülmek, hissedilmek, değer verilmek istedim. En kötüsü de şuydu: Beni tanıyan birinin, neye kırıldığımı hiç anlamamış olması… Bazı insanlar özür dilemez; çünkü zaten eksik sevdiler. Ve ben artık eksik hissettiren yerlerden sessizce çekiliyorum."