Bir buhranın sadrında debelenirken, yeniden başlamaya bir sebep buluyorsun. Sanıyorsun ki dünya yıkıldı başına, yeniden gülebiliyorsun. Vazgeçemem diyorsun, yeri geliyor vazgeçiyorsun. Ne elle dokunabilirsin ne de kokusu var. Ama insan için iki nimet var; unutmak var alışmak var. 🍂🌱
