“Benzer şekilde anne-babalardan sık duyduğumuz “Biz onlar içim her şeyi yaptık!”, “bizim çocukken yoksunluğunu çektiğimiz şeyleri onlara fazla fazla verdik!” “Hiç sahip olamadığımız olanaklara sahip olarak büyüdüler!” Gibi söylemler, anne babanın çocuğunu kendi çocukluğuyla kıyasladığına ve kıskandığına, çocuğa verdiği tüm bu şanslar ve olanaklar karşısında çocuğunun gerektiği gibi iyi, mutlu, minnettar olmamasına kızdığına çocuğunu anlamadığına ve anlamayı da istemediğine kanıttır.”
“Dünya vasat insanlar için düzenlenmiş, vasatın yukarısındaki kimseleri de kendi ortalama çizgisine çekmeye zorlayan biçimleri yerleşik hale getirmiş bir yer.”