Dilek Bayram
@DilekBayram
"Özündeki eksiklik içini kemirirken, tedavilerin en zoru kendini tedavi etmektir..."
GECE YARISI
Arkadaşlarımla girdiğim bardan gece yarısı tek başına sessiz sedasız ayrılan insan eşittir ben… Vefasız dost,
Arkamda onca saçma sapan sözler…
Bir sürü boş geveze çeneler…
Çok soru soran aptal bir barmen…
Sürekli aldatıldığını vurgulayan kalbi yaralı kadınlar…
Elleri buruşuk kadehi titreten babalıklar…
Şehrini terk eden siyah bavullu kadın…
Sızmış bedenler deli gibi dans eden ayyaş çiftler…
Masa altında unutulmuş kedi…
Dışarıda yağmur içimi ıslattı kalbim sırılsıklam…
Boş bir arazi ortasında yarı yıkık bir ev içinde solmuş bir çocuk…
Gece çok uzun…
Barın kapısı açılıp kapanıyor…
Hala tutunamayanlar girip çıkıyor…
Herzamanki gibi oturdu
Gökkuşağı kadar uzun hasretlerini,
Umutlarını,acılarını sığdıramadığı masasına
Karanlığı pek severdi;
Çünkü yalnızlığın üstünü örten başka dostu yoktu
Zavallı gönlü ona hiç merhamet etmiyordu.
Çocuksu gözlerinde büyümenin, açtığı yara
Acıların bıraktığı izleri taşıyan yüzünde
inciler bırakıyordu.
Ağlamak istedi, söylemek istedikleri vardı
Kimsenin onu anlamayacağını bile bile
Sustu sonra dayanamadı, bağırdı
Kimsenin duymayacağını bile bile
Kalbinde bir kıpırtı,
Şiirlerine sarılmanın hüznü
Yorgun bedeninde dünyayı taşımanın ağırlığı
Yüreğinden sızan yaşanmamışlıklar,
İflah olmazdı artık yüreği
Uğramıyordu o deryaya hasret
Kimseye şikayeti yoktu,
Çocuk seslerinin olmadığı sokaklarda
Aradığı bir misafir vardı,bahar misafiri
Özündeki eksikliğinden kaçıyordu
Kimsesizdi, diplerde bir adam
Ürkek yüreğini, bahar hasretine emanet etti
Ayrılık ateşi şehrinin sokaklarını yakıyor
Kimsesiz kız çocuğunun,tebeşirle çizilmiş
Mavi dünyasını öldürüyordu
Nankör insan, her şeyin fiyatını bilen fakat hiçbir şeyin değerini bilmeyen insandır. (Oscar Wilde)
Kimsesiz bir sonbahardayım yine,
Kuşlar kadar yalnız,
Kimsesiz ağacın yaprakları kadar cılız, hafif,
Yine bıraktı beni yalnızlık,
kimsesiz, yaşlı ağaçların arasından sıyrıldı gitti,
Bu şehir darmadağın etti beni,
Büyük bir hazin getirdi,
Bunca kalabalık arasındaki yalnızlık,
D.B