İnsanlığa karşı duyduğu güçlü tutkuyla dopdoluydu, ama insanlar karşısında da hastalık derecesinde çekingen ve kapalı, aynı anda kor ve buz, en tehlikeli yalnızlıklarınsa müptelasıydı.
Sayfa 95 - Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları·Kitabı okudu
Dostoyevski'yi gördüğümüzde ilk izlenim her zaman dehşettir, ikincisi ise büyüklük. Onun kaderi de ilk bakışta, yüzünün köylü ve sıradan olması kadar dehşetli ve kabadır.
Sayfa 91 - Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları·Kitabı okudu
Çünkü onun dediklerine ne kadar çok inersek, kendimizi de o kadar derinden hiss ederiz. Sadece hakiki insani varlığımıza ulaştığımızda ona yakın oluruz. Kim kendini iyi tanıyorsa onu da iyi tanıyordur; bütün insanlığın son sınırı o değilse hiç kimsedir.
Sayfa 86 - Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları·Kitabı okudu