Karanlık gecenin çağrısıdır
kulaklarımı sağır eden ses
Sarıp sarmaladım sahip çıktım acılarıma
Yokluk labirentinde kayboluyorum artık
Hevesim kırılmalı çok oldu, nelerden vazgeçmedim ki
Hayallerimin katiliyim…
Suçluyum evet en çöl kendime yaptıklarımdan.
Sonra sustum…
Sığdıramadı hüznü şiire
Aylardan Temmuz
Yüreğimde kıştan kalan ayaz
Yorgunum kendi cesedimi taşımaktan
Uzun uzun duruyorum özleminin kapısında
Neyi düşlediğimi kimse bilmiyor
Neyi unutmak istediğimide…
-K.Y-