Liza mekânlara bağlanmazdı. Mekânlar Cennet'e giden yolda mola verilen duraklardı sadece. İşin kendisini sevmezdi, ama yapardı, çünkü iş vardı ve yapılması gerekirdi. Ve yorulmuştu. Sabahları onu yatakta tutmaya çalışan ağrılarla ve tutulmalarla mücadele etmek giderek zorlaşıyordu, ama asla yenilmemişti onlara.
.