Tuhaf ama ayaklarımı hissetmiyorum artık; ayaklarım da bir şey hissetmiyor. Duygu, yüce gönüllülükle onları terk etti. Oysa en güçlü bir teleskopla bile onlara ulaşamayacağımı hissediyorum. Bir ayağı çukurda olmak dedikleri acaba bu mu?
Belki de yaşamanın, ışığı hiç değişmeyen, yitik insanların birbirine son derece benzediği sınırsız bir anın derinliğinde aylaklık etmek olduğu dönemine gelmiştir ömrümün.